Ottomaanse klassieken
Amsterdams Turks Klassiek Muziek Ensemble
Componisten van de liederen:
Buhurizade Mustafa Itri Efendi (1640-1712)
Karacaoglan (1606-1660)
Sultan Selim III (1761-1808)
Hamami - Zade Ismail Dede Efendi (1778-1846)
Abdul’kaadir Meragi (1360-1435)
Het Turks Klassiek Muziek Ensemble bestaat uit:
Mikail Erdogan (yayli tanbur)
Hikmet Erdogan (kanun)
Naziye Buyukarslan (ud)
Mahir Eyyastekin (darbuka,tef)
Seher Sahin (tef)
Ahmet Canga (solist)
Aysen Kara Atilgan (soliste)
Yasemin Sahin (soliste)
Abdulkadir Dogru (solist)
Hatice Gundecik Tumer (soliste)
Korte geschiedenis van de Turkse muziek
Turkse muziek is net zo oud als de Turkse taal en is gedateerd naar schatting 3500 v.Christus. Maar omdat er geen geschriften
uit die tijd bestaan zijn er geen exacte data bekend. In de loop der tijden is de klassieke Turkse muziek vanuit de
traditionele Turkse volksmuziek ontstaan. De klassieke Turkse muziek heeft zich verder aan de Ottomaanse hoven ontwikkeld.
Ook de tanbur, een instrument dat vandaag de dag nog steeds wordt bespeeld stamt van v.Chr. Het aantal begeleidende
instrumenten nam toe in de 14de eeuw.
De oudste informatie in geschrift, van componisten en liederen, is uit de tijd van de Selstjoeken. Zoals van de componisten
Farabi (Phrarabius 870-950), Ibn-i Sina (Avicenna 980-1037) en Mevlana (Celalettin-i-Rûmi 1207-1273).
De ontwikkeling van de Turkse klassieke muziek vond voornamelijk plaats in de Soefi – kloosters (soefisme:benaming van een
van de mystieke stromingen in de islam) en aan de Ottomaanse hoven.
De instrumenten ud en kanun zijn ontworpen door Phrarabius (870-950). Hij was afkomstig uit Wasiedj, in het district
Phrarabius, de historische landstreek Transoxanië, wat tegenwoordig een deel van Turkmenistan is.
Phrarabius heeft zijn universitaire opleiding in Iran afgerond en heeft als professor in Bagdad zijn beroep uitgeoefend.
De ud en kanun heeft hij in Bagdad ontworpen. De Arabieren eigenen zich net als de Turken deze instrumenten toe. Maar
zij behoren tot Phrarabius.
Phrarabius was een grote geleerde: filosoof, wiskundige, metafysicus, musicus en geneeskundige. De muziek heeft hij goed
op psychische patiënten kunnen toepassen, waarmee hij goede resultaten behaalde. Tot op de dag van vandaag wordt deze
behandeling toegepast.
De Turkse muziek is gebaseerd op de principes van makam (tonaliteit) en usul (systeem van ritmische patronen). Makam en
usul zijn de basisbegrippen. Makam is de benaming voor een verzameling tonen die samen een loonladder vormen
(de Turkse muziek heeft 24 noten per octaaf, het dubbele van de westerse muziek), een voorschrift voor het werken
ermee, behelst een reeks tonen, maar schrijft ook voor op welke manier deze toonreeks moet worden doorlopen, welke
tonen de melodie moet spelen, waar men begint en eindigt. Het ritme wordt bepaald door de usul.
Er zijn 73 verschillende ritmes binnen de Turkse muziek. De kleinste ritmewaarde of maatsoort is 2/8 en deze kan
oplopen tot zelfs een 32/4 maatsoort.
De melodische begeleidende instrumenten in de Turkse klassieke muziek zijn: kanun (citer), ud (oed) (luit), tanbur
(gestreken of getokkelde langhalsluit), rebab (gestreken luit), kemane (gestreken luit) of ney (fluit).
De handtrommel def , darbuka (darboeka), nakkara (trommels) en davul (dawoel) zijn ritme instrumenten.
Het Amsterdams Turks Klassiek Muziek Ensemble bestaat uit 6 zangers en 4 muzikanten en vormt een onderdeel van het
Amsterdams Turks muziek koor, dat in 2002 werd opgericht. Het verschil tussen het ensemble en het koor is dat het
ensemble authentieke liederen zingt en het Amsterdams Turks muziek koor liederen uit het verleden én heden, vanuit het
concept van de Turkse klassieke muziek.
Instrumenten die in de ensemblegroep gespeeld worden zijn: kanun, ud, ney, darbuka en tanbur.
Wat de leden samenbrengt is de liefde voor muziek en men wil een zo groot mogelijk en divers publiek mee laten genieten
van de mooie liederen.
14.45 - 15.45 uur, Oosterkerk
€ 5,00 / CJP € 2,50
